Top dossiers

, 27 juni 2012 13:29

Windkracht

Op het strand, aan het einde van de pitstraat voor catamarans die zouden meedoen aan de Ronde Om Texel, trof ik een opvallende figuur aan.

Hij zat op een krukje te prutsen te midden van rammelende installaties, merkwaardige ijzeren constructies die repeterende bewegingen maakten op windkracht. Want je bent aan zee of niet.

Het was kunst, werktuigbouwkunst. De vraag over de zin van alle bewegingen en herrie kwam in mij op maar ik stelde hem niet. Immers, iemand die van roestig ijzer levende wezens kan scheppen, verdient geen cynisme maar respect. Ik sprak de man voorzichtig aan omdat hij diep verzonken was in zijn bezigheid: een plastic fles aan stroken snijden met een survival-zakmes. Tussen zijn tanden hield hij stokjes en nylon draadjes gereed - strandafval waarmee je goed windmolentjes kon bouwen. En daarmee was hij dus bezig, ter inspiratie van het publiek in het kader van kunstproject Windkracht 1000.

Hoe dan ook, ik vroeg de man om opheldering over één van zijn creaties die mij speciaal was opgevallen omdat het aan een voertuig deed denken. Ik zag brede aandrijvende achterwielen en smalle voorwieltjes. Een veelwiekig rad als van een Amerikaanse windmolen tolde als een dolle rond als gevolg van windkracht 7 ter plekke, en dreef knerpende tandwieltjes en kettingen aan. Hoewel de installatie als gevolg van een gebrekkige balans schudde als een trilplaat bewoog 't gevaarte totaal niet voorwaarts. Ik opperde dat het wagentje wellicht per ongeluk in z'n vrij was gesprongen, want een kunstenaar heeft van dat soort dingen natuurlijk geen verstand.

Maar zulks bleek niet het geval; in werkelijkheid was de aandrijving halverwege afgebroken en de createur d'automobile wachtte op een onderdeel dat een helper elders aan het creëren was. Toen het wagentje later die dag was gerepareerd en zichzelf  hortend als een zeeschildpad voortbewoog, vroeg ik hoe hard-ie eigenlijk ging. De schepper wist dat exact te melden want hij had de overbrenging berekend op twee meter per etmaal, bij de gemiddelde Nederlandse windsterkte dus hier op het strand kon er een paar centimeter aan mankeren. Twee meter per etmaal, dat was om het tempo van de klimaatverandering tastbaar te maken. Verzin het maar.

En ik zag het voor mijn ogen gebeuren: centimeter voor centimeter ging ‘t wagentje traag maar ijzerenheinig het einde tegemoet.   

   

   

Reacties (1)

Beste Henk, bovenstaande gaat over het vehikel dat ik voor windkracht 1000 heb gemaakt. Deze is voorafgegaan door een ander vehikel dat met dezelfde snelheid rijd. Zie:http://www.ateliervancorven.nl/project/27 Hartelijke groet, René van Corven

rené van corven

13-10-2012 op 14:54

Hier kunt u een reactie plaatsen bij het bericht .
Uw e-mailadres zal niet op de website worden getoond.
Uw naam *
Uw E-mail *
Uw bericht *
  robot check
Vul de code van bovenstaand plaatje in.


Van onze Partners meer (1)...

Kruizinga BV

GRATIS proefnummer

Wilt u de compleet vernieuwde Automobiel Management GRATIS proberen? Dat kan! Klik op onderstaande link en vraag nu een proefnummer aan.

 

PROEFNUMMER AANVRAGEN