Ton Roks: Kinderbijslag voor ev’s

Tjonge, wat huilden ze weer, Bovag en Rai, toen de nulbijtelling voor ev’s eventjes wankelde.

Onze voortrekkersrol zou erdoor in gevaar komen (nou en?) en het geloof in de betrouwbaarheid van de overheid zou nog verder eroderen. Haha, alsof er überhaupt mensen bestaan die de overheid heel betrouwbaar vinden. De politiek volgt de waan van de dag en dat is nu eenmaal niet te rijmen met betrouwbaarheid.

De regeling om via de bijtelling hulpbehoevende zakenauto’s te promoten is natuurlijk een draak. Het is eigenlijk een soort kinderbijslag voor mensen die een Prius of Leaf adopteren. Het gaat mij boven de pet waarom mensen die voor hun baas een auto rijden met een lage CO2-uitstoot, recht wordt gegund op een hoger netto inkomen. De bijtellingregeling is er toch om je belasting te laten betalen over loon dat je in natura geniet, in dit geval mobiliteit, en niet om politieke doelen te bereiken? Dat die zogenaamde zuinige auto’s gestimuleerd moeten worden, is vreemd en betekent in wezen dat de mensen er niet in geloven en dat het onaantrekkelijke, te dure voertuigen zijn. Als je als overheid vindt dat ze toch geholpen moeten worden, kun je dat doen door tijdelijk af te zien van de torenhoge aankoopbelastingen die op auto’s staan of door ze te subsidiëren – maar niet door de bijtellingregeling oneigenlijk te gebruiken. 

De regelingen die onzuinige auto’s veel zwaarder belasten dan zuinige zijn sowieso bizar, want ze focussen zich op de auto waarin je rijdt, en ze negeren volkomen hoe je rijdt. Iemand die een Aston Martin koopt en daar drieduizend kilometer per jaar in toert (een reëel fabriekscijfer) wordt flink gepakt en iemand die vijftigduizend kilometer per jaar in een Prius kachelt, wordt geld toegestopt en als weldoener bewimpeld. Terwijl volstrekt duidelijk is met welk voertuig de grootste hoeveelheid CO2-wordt geproduceerd. Te zot voor woorden. Het staat gelijk aan zwaarlijvigheid bestrijden door grote borden te verbieden. Maar je mag onbeperkt opscheppen. De wijze waarop wij het CO2-probleem aanpakken, is volstrekt vergelijkbaar. Het maakt geen moer uit hoeveel je rijdt, als je het maar in een zuinige auto doet. Als je braaf meewerkt, krijg je nog een beloning ook.

Er is maar één reëel instrument om de mobiliteit en het koopgedrag van auto’s eerlijk en transparant te beïnvloeden: de brandstofprijs.

 

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

En/of voor elke auto een ‘cradle to cradle’ berekening maken. Dan blijkt pas echt wat de grootste ‘vervuilers’ zijn!

Geplaatst door: Mark van Ringelestijn op
Ton Roks: Kinderbijslag voor ev’s - Automobielmanagement.nl

Ton Roks: Kinderbijslag voor ev’s

Tjonge, wat huilden ze weer, Bovag en Rai, toen de nulbijtelling voor ev’s eventjes wankelde.

Onze voortrekkersrol zou erdoor in gevaar komen (nou en?) en het geloof in de betrouwbaarheid van de overheid zou nog verder eroderen. Haha, alsof er überhaupt mensen bestaan die de overheid heel betrouwbaar vinden. De politiek volgt de waan van de dag en dat is nu eenmaal niet te rijmen met betrouwbaarheid.

De regeling om via de bijtelling hulpbehoevende zakenauto’s te promoten is natuurlijk een draak. Het is eigenlijk een soort kinderbijslag voor mensen die een Prius of Leaf adopteren. Het gaat mij boven de pet waarom mensen die voor hun baas een auto rijden met een lage CO2-uitstoot, recht wordt gegund op een hoger netto inkomen. De bijtellingregeling is er toch om je belasting te laten betalen over loon dat je in natura geniet, in dit geval mobiliteit, en niet om politieke doelen te bereiken? Dat die zogenaamde zuinige auto’s gestimuleerd moeten worden, is vreemd en betekent in wezen dat de mensen er niet in geloven en dat het onaantrekkelijke, te dure voertuigen zijn. Als je als overheid vindt dat ze toch geholpen moeten worden, kun je dat doen door tijdelijk af te zien van de torenhoge aankoopbelastingen die op auto’s staan of door ze te subsidiëren – maar niet door de bijtellingregeling oneigenlijk te gebruiken. 

De regelingen die onzuinige auto’s veel zwaarder belasten dan zuinige zijn sowieso bizar, want ze focussen zich op de auto waarin je rijdt, en ze negeren volkomen hoe je rijdt. Iemand die een Aston Martin koopt en daar drieduizend kilometer per jaar in toert (een reëel fabriekscijfer) wordt flink gepakt en iemand die vijftigduizend kilometer per jaar in een Prius kachelt, wordt geld toegestopt en als weldoener bewimpeld. Terwijl volstrekt duidelijk is met welk voertuig de grootste hoeveelheid CO2-wordt geproduceerd. Te zot voor woorden. Het staat gelijk aan zwaarlijvigheid bestrijden door grote borden te verbieden. Maar je mag onbeperkt opscheppen. De wijze waarop wij het CO2-probleem aanpakken, is volstrekt vergelijkbaar. Het maakt geen moer uit hoeveel je rijdt, als je het maar in een zuinige auto doet. Als je braaf meewerkt, krijg je nog een beloning ook.

Er is maar één reëel instrument om de mobiliteit en het koopgedrag van auto’s eerlijk en transparant te beïnvloeden: de brandstofprijs.

 

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

En/of voor elke auto een ‘cradle to cradle’ berekening maken. Dan blijkt pas echt wat de grootste ‘vervuilers’ zijn!

Geplaatst door: Mark van Ringelestijn op