Ton Roks: Ben Pon en de albino

Om iets te doen te hebben, ben ik aan een boek over Ben Pon begonnen. Hij is een ….

….  geslaagd coureur in Porsche’s en voormalig leider van  het Racing Team Holland. Hij is een golfer met handicap 5 en eersteklas wijnmaker en gevierd hotelier in Californië. Ik heb meerdere keren in zijn lodge geslapen en zijn Bernardus wijnen gedronken.

Ben is ook een prima schutter, hij is zelfs naar de Olympische Spelen afgevaardigd geweest op het onderdeel kleiduivenschieten. Dat was in 1972 in München en Ben knalde 187 van de tweehonderd schotels aan scherven maar het was onvoldoende voor een medaille. Ben heeft ook gezorgd dat Gijs van Lennep werd opgestoten in de vaart der racende volken door hem zijn Porsche 904 uit te lenen. Er is genoeg om over te schrijven dus.

Ben Pon is ook een fervent jager en om dat te registreren ben ik met hem meegegaan op jacht in Zuid-Engeland. We waren met zeven schutters, allemaal met fraaie handgemaakte dubbelloops geweren voor de prijs van een leuke Cayman. Ik schoot met mijn Nikon en dankzij autofocus heb ik veel fazanten vereeuwigd terwijl ze spartelend ter aarde tuimelden en door hijgende labradors opgehaald werden. Er schijnt daar een geweldig overschot aan fazanten te zijn, genoeg voor de vleesbehoefte van de Nederlandse en Britse poeliers. Ik ben er nog niet achter wat de verklaring is voor dat overschot, maar dat het er is, staat vast. De jagers konden er een bres in schieten. ’s Ochtends ging het wat minder, toen er werd de druk op het ecosysteem met slechts tweehonderd fazanten verminderd, maar de middag was top: 450 stuks gingen er neer. De fazanten suisden als bommen naar beneden. Ik moest af en toe opzij springen om niet geraakt te worden.

Nu heeft zo’n jacht zijn eigen codes, bijvoorbeeld dat je alleen een hoogvliegende fazant schiet, het schieten van een laagvlieger is net zo verwerpelijk als stoten onder de gordel. Maar er is nog een ongeschreven wet: degene die een albinofazant schiet, betaalt de rekening van het hele feest.

Per abuis had ik een albinofazant op de foto. Ik heb natuurlijk m’n mond gehouden en de foto als de bliksem weggegooid.

 

 

 

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

Hoi Ton, leuk idee om wat boeken te gaan schrijven, daar is denk ik onder de autoliefhebbers best behoefte aan! Er is namelijk weinig beschikbaar GOED geschreven in onze taal, zo vind ik in de duitse boekhandel Mayersche of op Amazon alleen duitse (erg zakelijk geschreven) of engelse boeken.
Boeken die dus meer vertellen over man en of machine zijn er niet zoveel in het nederlands, terwijl de nederlandse en vlaamse markt toch niet zo piepklein meer is! Heel veel plezier met het onderzoeken en schrijven van het een en het ander!

Geplaatst door: marcel op
Ton Roks: Ben Pon en de albino - Automobielmanagement.nl

Ton Roks: Ben Pon en de albino

Om iets te doen te hebben, ben ik aan een boek over Ben Pon begonnen. Hij is een ….

….  geslaagd coureur in Porsche’s en voormalig leider van  het Racing Team Holland. Hij is een golfer met handicap 5 en eersteklas wijnmaker en gevierd hotelier in Californië. Ik heb meerdere keren in zijn lodge geslapen en zijn Bernardus wijnen gedronken.

Ben is ook een prima schutter, hij is zelfs naar de Olympische Spelen afgevaardigd geweest op het onderdeel kleiduivenschieten. Dat was in 1972 in München en Ben knalde 187 van de tweehonderd schotels aan scherven maar het was onvoldoende voor een medaille. Ben heeft ook gezorgd dat Gijs van Lennep werd opgestoten in de vaart der racende volken door hem zijn Porsche 904 uit te lenen. Er is genoeg om over te schrijven dus.

Ben Pon is ook een fervent jager en om dat te registreren ben ik met hem meegegaan op jacht in Zuid-Engeland. We waren met zeven schutters, allemaal met fraaie handgemaakte dubbelloops geweren voor de prijs van een leuke Cayman. Ik schoot met mijn Nikon en dankzij autofocus heb ik veel fazanten vereeuwigd terwijl ze spartelend ter aarde tuimelden en door hijgende labradors opgehaald werden. Er schijnt daar een geweldig overschot aan fazanten te zijn, genoeg voor de vleesbehoefte van de Nederlandse en Britse poeliers. Ik ben er nog niet achter wat de verklaring is voor dat overschot, maar dat het er is, staat vast. De jagers konden er een bres in schieten. ’s Ochtends ging het wat minder, toen er werd de druk op het ecosysteem met slechts tweehonderd fazanten verminderd, maar de middag was top: 450 stuks gingen er neer. De fazanten suisden als bommen naar beneden. Ik moest af en toe opzij springen om niet geraakt te worden.

Nu heeft zo’n jacht zijn eigen codes, bijvoorbeeld dat je alleen een hoogvliegende fazant schiet, het schieten van een laagvlieger is net zo verwerpelijk als stoten onder de gordel. Maar er is nog een ongeschreven wet: degene die een albinofazant schiet, betaalt de rekening van het hele feest.

Per abuis had ik een albinofazant op de foto. Ik heb natuurlijk m’n mond gehouden en de foto als de bliksem weggegooid.

 

 

 

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

Hoi Ton, leuk idee om wat boeken te gaan schrijven, daar is denk ik onder de autoliefhebbers best behoefte aan! Er is namelijk weinig beschikbaar GOED geschreven in onze taal, zo vind ik in de duitse boekhandel Mayersche of op Amazon alleen duitse (erg zakelijk geschreven) of engelse boeken.
Boeken die dus meer vertellen over man en of machine zijn er niet zoveel in het nederlands, terwijl de nederlandse en vlaamse markt toch niet zo piepklein meer is! Heel veel plezier met het onderzoeken en schrijven van het een en het ander!

Geplaatst door: marcel op