Wat is wijsheid? Nieuw, gebruikt? Elektrisch of toch nog een laatste keer diesel? Of oprijden, hij doet het immers nog prima. Vijf jaar geleden was het nog eenvoudig; als je je het kon permitteren, stapte je blind in zo’n plug-in. Kostte onder aan de streep helemaal niks en je werd in je kennissenkring pardoes ook nog eens geboekstaafd als een prettig, vooruitstrevend mens. Gratis bijvangst. Alle anderen kochten gewoon een auto die hun uitkwam. Nu ligt dat even anders. De plug-in-rijders van het eerste uur zijn toe aan vervanging en waaieren uit over een bonte rij van vervoermiddelen. Ik ken ze die weer terug naar oude diesels gegaan zijn. Ieder voor zich, twijfel over alles. Een recent onderzoek van Team Vier vertelt dat zelfs het geloof in de zelfrijdende auto aan het afnemen is. Het vertrouwen in de feilloze werking van zo’n auto daalde in vier jaar tijd van 51% van de Nederlanders naar nog maar 30%.

Dat ook de industrie het kompas kwijt is, bevestigde de kersverse Audi-CEO Bram Schot (foto) nog maar eens in een interview met De Volkskrant. Deze stoere Rotterdammer, die in zijn Nederlandse jaren de dealerwereld de gordijnen in joeg met zijn provocerende stijl (“Dealers moeten de rand van de box loslaten”, een uitspraak waarmee hij de zelfredzaamheid van zijn contractpartners hoopte te bespoedigen), is nu aanmerkelijk voorzichtiger geworden. Kort na zijn aantreden wordt er nog een liefdesverklaring voor ‘de diesels’ uit zijn mond opgetekend (Schot nu: “Is een beetje verkeerd geciteerd”), maar nu slaat ook bij hem de twijfel toch echt toe. ‘Hoelang heeft de verbrandingsmotor nog?’ probeert de interviewer maar eens. Schot heeft geen idee. Vandaar dat hij de komende jaren, zoals hij het zegt, gaat wedden op vier paarden: elektrisch, benzine, diesel én waterstof. Schot is zich natuurlijk terdege bewust van de enorme investeringen die zo’n meersporenbeleid vergt, maar – net als al die andere fabrikanten – hoopt hij op een voortgaande groei van de wereldmarkt, waardoor de kosten wat makkelijker weglopen. Maar daarvoor heb je dan wel héél véél consumenten nodig, die hun geld wensen te besteden aan die snelst afschrijvende aanschaf in een mensenleven. En daar hoest het haasje. Wie heeft daar nog trek in met zoveel nakende onzekerheden?

Het zal ongetwijfeld de voortschrijdende tendens voeden om niet langer te bezitten, maar alleen nog te gebruiken – ook wel leasing genoemd. Maar ook daar zitten risicogrenzen aan. Kortom, we rijden nog maar een jaartje door met z’n allen. Maar waar naartoe?