Column Clem Dickmann: Het R-woord

Lang geleden, tijdens een van die ellelange heidedagen kwam de vraag op: waar maken we ons als importeur voor de toekomst de meeste zorgen om? Het antwoord van een collega verraste me danig. “Het rendement van onze dealers,” sprak hij met ernstige blik.

Ik vond dat een mooi antwoord. Het had iets altruïstisch en iets visionairs. Maar ik vond het ook een beetje vreemd. Let wel, er waren in die tijd dealers te over. Zelfs nieuwe, jonge ondernemers meldden zich aan onze poort. Keus genoeg, dus waarom toch al die zorg om de portemonnee van onze klanten?

Geloof me, de vraag of de dealers wel genoeg verdienen is niet de eerste zorg van menig importeur. Toch hebben dealers het onderwerp altijd met succes op de agenda gekregen. Er is zelfs een heuse barometer ontwikkeld die steevast tot de conclusie komt dat de norm weer niet gehaald is. Bij universelen hoor je daar overigens niemand over; ieder voor zich en hard werken voor ons allen. Zelfs in de schadewereld – waar er toch alle reden tot zorg is – komt het R-woord bij ­lange na niet zo vaak op tafel.

Wat nu heeft mijn herinnering gereanimeerd? Een ogenschijnlijk argeloos berichtje: dealerrendement iets beter dan een jaar tevoren. Maar natuurlijk niet genoeg aldus de geciteerde dealervoorzitter. Tot zover oude koek. Maar dan dreigend: "Het zegt namelijk niets over de toekomstbestendigheid van dealerbedrijven." Ik parafraseer maar even verder: "Ondanks de opverende markt zien we dat het rendement vooral komt uit kostenbeheersing en schaalvergroting. Nieuwe verdienmodellen zijn noodzakelijk!" En die zouden zich bij voorkeur buiten de scope van het traditionele dealerbedrijf moeten bevinden? De dienstdoende journalist vergat te vragen waar de man het over heeft.

We hebben net het slechtste autojaar in een halve eeuw tijd achter de rug. Heul weinig nieuwe auto’s, en nog relatief veel kleintjes ook. En juist in zo’n rampjaar zien dealers hun winsten oplopen. En dan nog klagen ook. Sterker nog, de grote holdings hebben het vrijwel allemaal crescendo gedaan. Hoe? Jawel, door nieuwe verdienmodellen! De gebruikte auto speelt daarbij de centrale rol. En ja, de holdings hebben daartoe betere mogelijkheden dan kansloze kleine dealers. Het is inmiddels overduidelijk dat een profijtelijke toekomst alleen is weggelegd voor de allergrootsten. Dus stop in vredesnaam met het publiceren van die algemene rendementscijfers. Ze reduceren het dealerschap tot een soort van eenheidsworst. Wrijf de slaap uit je ogen en zie daar, de nieuwe toekomst is zojuist begonnen. Maar niet voor iedereen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

Clem, goed verhaal en nog steeds actueel beeld die je schets met dit voorbeeld. Rendement en zelf kansen creeren zou echt meer prioriteit moeten hebben in plaats van korte termijn registratie najagen

Geplaatst door: Ed Favier op
Column Clem Dickmann: Het R-woord - Automobielmanagement.nl

Column Clem Dickmann: Het R-woord

Lang geleden, tijdens een van die ellelange heidedagen kwam de vraag op: waar maken we ons als importeur voor de toekomst de meeste zorgen om? Het antwoord van een collega verraste me danig. “Het rendement van onze dealers,” sprak hij met ernstige blik.

Ik vond dat een mooi antwoord. Het had iets altruïstisch en iets visionairs. Maar ik vond het ook een beetje vreemd. Let wel, er waren in die tijd dealers te over. Zelfs nieuwe, jonge ondernemers meldden zich aan onze poort. Keus genoeg, dus waarom toch al die zorg om de portemonnee van onze klanten?

Geloof me, de vraag of de dealers wel genoeg verdienen is niet de eerste zorg van menig importeur. Toch hebben dealers het onderwerp altijd met succes op de agenda gekregen. Er is zelfs een heuse barometer ontwikkeld die steevast tot de conclusie komt dat de norm weer niet gehaald is. Bij universelen hoor je daar overigens niemand over; ieder voor zich en hard werken voor ons allen. Zelfs in de schadewereld – waar er toch alle reden tot zorg is – komt het R-woord bij ­lange na niet zo vaak op tafel.

Wat nu heeft mijn herinnering gereanimeerd? Een ogenschijnlijk argeloos berichtje: dealerrendement iets beter dan een jaar tevoren. Maar natuurlijk niet genoeg aldus de geciteerde dealervoorzitter. Tot zover oude koek. Maar dan dreigend: "Het zegt namelijk niets over de toekomstbestendigheid van dealerbedrijven." Ik parafraseer maar even verder: "Ondanks de opverende markt zien we dat het rendement vooral komt uit kostenbeheersing en schaalvergroting. Nieuwe verdienmodellen zijn noodzakelijk!" En die zouden zich bij voorkeur buiten de scope van het traditionele dealerbedrijf moeten bevinden? De dienstdoende journalist vergat te vragen waar de man het over heeft.

We hebben net het slechtste autojaar in een halve eeuw tijd achter de rug. Heul weinig nieuwe auto’s, en nog relatief veel kleintjes ook. En juist in zo’n rampjaar zien dealers hun winsten oplopen. En dan nog klagen ook. Sterker nog, de grote holdings hebben het vrijwel allemaal crescendo gedaan. Hoe? Jawel, door nieuwe verdienmodellen! De gebruikte auto speelt daarbij de centrale rol. En ja, de holdings hebben daartoe betere mogelijkheden dan kansloze kleine dealers. Het is inmiddels overduidelijk dat een profijtelijke toekomst alleen is weggelegd voor de allergrootsten. Dus stop in vredesnaam met het publiceren van die algemene rendementscijfers. Ze reduceren het dealerschap tot een soort van eenheidsworst. Wrijf de slaap uit je ogen en zie daar, de nieuwe toekomst is zojuist begonnen. Maar niet voor iedereen.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen

Onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af

Bekijk de aanbieding

Reacties

Clem, goed verhaal en nog steeds actueel beeld die je schets met dit voorbeeld. Rendement en zelf kansen creeren zou echt meer prioriteit moeten hebben in plaats van korte termijn registratie najagen

Geplaatst door: Ed Favier op