In de meeste gevallen weet iemand die bij een laadpunt komt niet van te voren hoeveel een kilowatt/uur hem of haar zal gaan kosten, anders dan bij ‘normale’ pompstations waar de geldende prijs voor alle soorten brandstof met grote letters vermeld staat.

Ook de manier waarop de feitelijke rekening wordt bepaald varieert. In het ene geval wordt er een bedrag per kWh gerekend, bij andere laadpunten geldt een bedrag per minuut terwijl er ook exploitanten zijn die met een vast abonnementsbedrag per maand werken. Stiftung Warentest waarschuwt ook dat de rekening kan verschillen naarmate de auto bij aankomst ‘leeg’ is. Een lege batterij laadt sneller op dat een bijna volle wat terug te zien zal zijn in de prijs. De bond stelt tenslotte dat veel laadpunten in Duitsland tot nu toe vooraf registratie eisen zodat je er niet altijd zo maar terecht kunt. “Vanuit dat oogpunt is het handig om bij meerdere aanbieders tegelijk te registreren maar dat betekent weer dat je met een berg kaartjes of een reeks apps rondrijdt.”